10.09.2026, 07:50
Drodzy Sygnatariusze petycji #chronwizerunekdzieci,
10 września otrzymałam odpowiedź Ministerstwa Edukacji na naszą petycję dotyczącą wprowadzenia ustawowego zakazu wykorzystywania wizerunku dzieci przez przedszkola i szkoły podstawowe w celach promocyjnych.
Przeczytałam ją kilka razy.
MEN przyznaje, że publikowanie zdjęć dzieci w internecie wiąże się z realnymi zagrożeniami: utratą kontroli nad materiałem, jego wtórnym wykorzystaniem, hejtem i cyberprzemocą. Ministerstwo pisze również: „Dostrzegamy potrzebę dalszego wzmacniania w tym obszarze nie tylko świadomości, ale także działań legislacyjnych.”
Tylko że dzieci nie potrzebują kolejnej deklaracji, że problem został zauważony.
Potrzebują działania.
Od kilku lat wykonuję pracę, której jako obywatelka nie powinnam wykonywać za państwo. Zbieram dane, analizuję skalę zjawiska, pokazuję zagrożenia, rozmawiam z ekspertami, nagłaśniam problem, przygotowałam petycję i wskazałam konkretne rozwiązanie legislacyjne.
Zrobiłam to, ponieważ uważam, że PRAWA DZIECI WYMAGAJĄ LEPSZEJ OCHRONY NA JUŻ!
Ale to państwo ma obowiązek stworzyć system, który chroni dziecko – a nie oczekiwać, że obywatele będą miesiącami przekonywać je, że ochrona jest potrzebna.
Tym bardziej że dzisiaj nie rozmawiamy już o hipotetycznym rozwiązaniu.
Państwo polskie już uznało, że zgoda rodzica nie jest wystarczającą ochroną wizerunku dziecka.
Od 1 września 2027 roku zacznie obowiązywać zakaz publicznego udostępniania wizerunku dzieci objętych opieką żłobkową – nawet wtedy, gdy rodzic wyrazi na to zgodę.
I wtedy dojdziemy do sytuacji, której nie potrafię zaakceptować:
trzyletnie dziecko w żłobku będzie chronione przez ustawę, a trzyletnie dziecko w przedszkolu – nie.
Jedno dziecko państwo ochroni przed wykorzystaniem jego wizerunku przez placówkę. W przypadku drugiego nadal wystarczająca będzie zgoda rodzica.
Dlaczego?
Czym z punktu widzenia prawa dziecka do prywatności różni się twarz trzylatka w żłobku od twarzy trzylatka w przedszkolu?
Wizerunek jest ten sam. Dziecko jest tak samo bezbronne wobec konsekwencji publikacji. Internet jest ten sam. Zagrożenia są te same.
Powstaje więc bardzo poważne pytanie także o konstytucyjną zasadę równego traktowania.
Nie zgadzam się również z tym, aby odpowiedzią na problem były przede wszystkim kolejne szkolenia, podnoszenie świadomości czy procedury dotyczące pozyskiwania zgód.
My już wiemy, że to za mało.
Każdy kolejny miesiąc odkładania rozwiązania legislacyjnego oznacza kolejne zdjęcia dzieci publikowane na publicznych stronach internetowych i w mediach społecznościowych placówek. Kolejne materiały, nad którymi po publikacji dziecko traci kontrolę. Kolejny ślad cyfrowy tworzony za nie przez dorosłych.
Dlatego odraczanie działań legislacyjnych nie jest neutralne - ma swoje konsekwencje, które ponoszą dzieci.
Nie oczekuję już od Ministerstwa Edukacji kolejnych deklaracji o tym, że ochrona wizerunku dzieci jest ważna.
Oczekuję działania.
Skoro państwo uznało, że wizerunek dziecka w żłobku nie może być narzędziem promocji placówki, nie ma dla mnie racjonalnego powodu, aby wizerunek tego samego dziecka po przekroczeniu progu przedszkola mógł nim być.
Dlatego ta odpowiedź MEN nie kończy naszej petycji.
Przeciwnie.
Daje nam kolejny powód, żeby domagać się konkretnej zmiany prawa.
Dziękuję wszystkim, którzy podpisali petycję i od początku mówią razem ze mną.
#chronwizerunekdzieci
