Johanna Geyssens

Als Mama van 5 kinderen is de veiligheid van de zwakke weggebruiker – en dus mijn kinderen – een hoge prioriteit. We nemen dan ook vaak in de zomer de fietsstraat met de fiets en ervaarden nooit problemen. Echter, vanuit de Hellichtstraat is deze Terheidelaan mijn snelle verbindingsweg met de wagen – maar steeds volgens de regels - naar de lagere school, de bushalte voor de oudste die naar school gaat in Aarschot, de voetbal, de logopedie en zelfs wanneer ik naar ons centrum moet voor boodschappen of buiten de gemeente omdat de Provinciebaan tijdens drukke momenten niet evident is om op te rijden vanuit de Hellichtstraat. In een gezin met 7 en vele nodige ritjes voor iedereen binnen het gezin kiezen we vaak voor de (elektrische) wagen omdat het sneller en dus efficienter is. Het zou fantastisch zijn moesten we dat allemaal met de fiets kunnen doen, echter als voltijds werkende mama heb ik die tijd niet. Bovendien maak ik me zorgen over de verhoogde verkeersdrukte op de alternatieve routes. Zo is het Mena kruispunt bijzonder gevaarlijk, ik werd onlangs bijna aangereden op het zebrapad wanneer mijn dochter en ik overstaken om de bus te nemen. Had ik niet weggesprongen had ik een tijd niet voor mijn gezin kunnen zorgen. Bovendien was ik er zelf echt niet goed van en kan me dus inbeelden hoe kinderen zich voelen als ze dit meemaken. Ik vond het dus hoog tijd voor actie. Want met zo’n ingrijpende maatregelen dienen niet enkel de betrokken straten bevraagd te worden, maar de hele omgeving.